گله (باعرض پوزش ازشاعران عزیز)
دوش باخوددرمیان رختخواب درددل کردم زوضع روزگار
گفتم ای دنیای پست وپرملال توچه می خواهی زماای بی وفا
حال ووضعم هیچ اصلا خوب نیست زندگانی بهرمن مطلوب نیست
سن وسالم چهل بالاترشده غم میان سینه ام افزون شده
نیستنددیگررفیقان قدیم دوستان باصفاودل رحیم
تانفهمیدم که کی خوابم ببرد ماجرای ناتمامم آب برد
خواب دیدم رخته خود رابسته ام سوی دنیائی دگروارسته ام
عده ای من را ملامت می کنند عده ای شک وشکایت میکنند
کیست این دیوانه دنیا پرست کیست این سرتاوجودش بت پرست
نه کسی فریادهایم می شنید التماس والتجا یم می شنید
هیچ کس یارومدد کارم نبود مال وثروت هیچ همراهم نبود
نه رفیقی نه شفیقی نه کسی وحشت ودل واپسی وبی کسی
لیک فریادم بلند شدیاعلی ! چشمهایم بازشد این خواب بود؟
..................................................................................................................................
هرکس دوست دارد چون من زندگانی کندوچون من بمیرد.وبه بهشتی که خداوندبه من
وعده داده درآیدبایدپس ازمن ولایت علی (ع)رابپذیرد زیرااوشما را ازهدایت بیرون نمی برد
وبسوی هلاکت نمی کشاند. رسول خدا(ص)
بنام خداوند بخشنده مهربان